3-Dimensionaal

Hoe suggestief je al schilderend ook diepte kunt oproepen, toch wil ik ook werkelijk ruimtelijk bezig zijn en met een tactieler materiaal mijn handen gebruiken. Vandaar mijn keuze voor keramiek. Ik begon heel eenvoudig met het verkennen van de klei. Al snel ontdekte ik de eindeloze mogelijkheden van het werken met rolletjes. Met of zonder min of meer vastomlijnd idee, krijgt de massa al opbouwend contouren, wordt groter en krijgt langzaam haar uiteindelijke gestalte. De vorm lijkt haar eigen weg te gaan. Schetsen op papier, werkt hier niet; driedimensionaal pakt het anders uit. En dat is grappig. Meestal ga ik dan ook met een vaag idee, aan de slag en wat eruit komt is iedere keer een verrassing. Het snelle resultaat van het schilderen ontbreekt. De vorm moet eerst drogen eer hij biscuit gebakken kan worden. Na het glazuren gaat hij een tweede keer de oven in. De kleuren van de glazuur of de engobe, in combinatie met het object, pakken nogal eens anders uit dan je (onbewust) in je hoofd had. Dat maakt het creatieve proces spannend. Werken met klei betekent nog meer spelen met vorm. Ook ritme en kleur blijven troef.